ช่วงนี้เธอยุ่ง เราไม่ค่อยได้คุยกัน
ปิดเครื่องอีกแล้ว
เมื่อวานเธอมาออนไลน์
มาอวยพรวันเกิดฉันล่วงหน้า
ฉันพยายามเข้าใจธรรมชาติของเธอ
พยายามไม่คิดคาดหวังอะไรจากเธอ
หรือหวังต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้
มันดีขึ้นนะ ดีขึ้นมาก
พอไม่หวัง แล้วได้อะไรดีๆ กลับมา มันทำให้ฉันดีใจมาก..
เรานัดว่า จะคุยกันเมื่อเช้านี้ ตอน 8 โมง
เธอขอโทษที่ทำตัวเรื่องมาก
เธอบอกว่า เธอปิดเครื่องเพราะตอนนี้กำลังมีปัญหาและไม่อยากพูดคุยกับใคร
ฉันพยายามเข้าใจ และไม่ทำอะไรให้เธอหนักใจไปมากกว่าเดิม
เมื่อวันก่อนนั้น เธอถามฉันว่า อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด
ตอนนี้ฉันกำลังบ้าหมี ฉันบอกว่า อยากได้ตุ๊กตาหมี
"ไม่มีตังค์"
เธอบอกแบบนั้น เธอบอกให้ฉันซื้อเอาเอง
ฉันย้อนถามเธอว่า ถ้าแบบนั้นจะถามทำไม
และเธอตอบกลับมา
"ถ้ามันไม่แพงก็จะซื้อให้ ถ้าจำไม่ได้ก็จะบอกให้อีกครั้งก็ได้ว่าพี่จนมาก"
ไปสะกิดต่อมอะไรเข้าให้อีกหรือเปล่านะ...
รู้มั้ยว่า ฉันดีใจมากแค่ไหนที่เธอถามว่าฉันอยากได้อะไร
ดีใจมากแค่ไหนที่รู้ว่าเธอกำลังจะให้ของขวัญวันเกิดฉัน
ที่ผ่านๆ มา เธอทำการ์ดให้ฉัน ให้ของขวัญผ่านหน้าจอ
และครั้งนี้ ฉันกำลังจะได้อะไรที่จับต้องได้จากเธอ
ฉันดีใจ...
ฉันรู้ว่า เธอเคยส่งมันให้ใครต่อใคร
ฉันไม่ใช่คนแรก
แต่นั่นก็ไม่แปลกไม่ใช่เหรอ
ฉันดีใจมากนะ ^^
+++++++++++++++++++++++
วันนี้ฉันตื่นแต่เช้า มาคุยกับเธอ
ทั้งที่เมื่อคืนเลิกงานดึก และตอนนี้กำลังไม่สบายมากเหมือนกัน
เราคุยกัน
เธอน่ารักมาก
เธอทำให้มันเป็นวันของฉัน
ถึงมันจะไม่ราบรื่นเท่าไหร่ แต่ฉันก็รู้สึกได้ถึงความพยายามของเธอ
เธอวาดหมีมาให้ด้วย
ตั้งชื่อมันว่า "หูหอย"
มันน่ารักมากนะ แต่ฉันชอบตัวที่เธอวาดใน MSN เมื่อวานมากกว่า
ตัวนั้นมันผูกโบว์ด้วย แต่หูหอยก็น่ารักเหมือนกัน
ฉันขอบคุณเธอ
เธอบอกว่า นี่ไม่ใช่ของขวัญวันเกิด ของขวัญวันเกิดของฉันเธอยังไม่ได้ไปซื้อเพราะยังไม่ได้ออกจากบ้านไปไหน
ใจฉันเต้นแรง ฉันมีความสุขจังที่รัก
แค่ได้รู้ว่าเธอกำลังจะให้ของขวัญ มันก็ดีใจมาก..
+++++++++++++++++++++++
เรามีปัญหากันนิดหน่อย เรื่องการ์ดที่เธอทำให้น้องๆ
ฉันอั๊พเดทมันลงบล็อก
ฉันพลาด
ฉันน่าจะรู้จักเธอดีกว่านี้
ฉันน่าจะรู้
ว่าเธอคงไม่อยากให้ใครเห็นมัน
แน่นอน มันเป็นปัญหา
ฉันอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุของปัญหา
เธอบอกว่า จะไม่ทำอะไรให้ใครอีกต่อไปแล้ว
ไม่ทำอะไรให้ใครอีกต่อไป
ฉันเสียใจมาก
เพราะฉันอีกแล้วสินะ
วุ่นวาย เพราะฉันมันวุ่นวาย
ไม่เคยทำอะไรดีๆ ให้เธอได้พักผ่อนบ้างเลยหรือไง
ฉันขอโทษเธอ
เธอบอกฉันว่า มันไม่ใช่ความผิดของฉัน
ฉันเห็นความพยายามของเธอ ที่จะทำให้ฉันยิ้ม หัวเราะ
ฉันก็อยากจะทำอย่างนั้น ฉันอยากจะยิ้ม อยากจะหัวเราะ
ไม่อยากคิดมาก ไม่อยากให้เธอรู้สึกแย่
แต่ ณ ตอนนั้น ฉันเศร้าเหลือเกิน
ฉันเจ็บปวด ฉันเสียใจ
แล้วฉันก็ร้องไห้ออกมา
ดีจังนะ ที่เราคุยกันทาง MSN เธอจะได้ไม่รู้ว่าฉันกำลังร้องไห้อยู่
ฉันรักเธอ รักมาก แต่ฉันกลับทำปัญหาให้เธอมากมาย... ทำไมกัน?
+++++++++++++++++++++++++++
เธอทำให้ฉันยิ้มได้ในที่สุด
ถึงแม้ในใจฉันจะรู้สึกแย่มากก็ตาม
ฉันจดจำการกระทำของตัวเอง และจะไม่ทำมันอีก
แต่ฉันอยากบอกเธอ
อยากให้เธอเป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้
มีจุดยืนที่ชัดเจนมากกว่านี้
เธอรักษาความรู้สึกของใครต่อใคร
แล้วตัวเองต้องเจ็บปวด
รู้มั้ยว่า ฉันว่ามันงี่เง่ามาก
ที่คนคนนั้นคิดแบบนั้น ต่อว่าเธอ หรือว่าคิดน้อยอกน้อยใจ
เพราะเขาไม่ได้เป็นคนเดียวที่ได้การ์ด
เธอเพื่อนเยอะ
และมีสิทธิ์ที่จะให้อะไรใครก็ได้
และการ์ดที่เขาได้ก็พิเศษกว่าของคนอื่น เพราะมันทำด้วยมือ ไม่ใช่คอมพิวเตอร์
แต่เขาคิดไม่เหมือนฉัน เขาคงน้อยใจเธอ
ฉันเองก็เห็นใจเธอนะ เธอทำดีแล้ว แต่คนรอบข้างก็ยังมีเรื่องให้เจ็บปวด
จริงๆ แล้วมันเพราะอะไร..
ที่รัก ถ้าเธอเปิดเผยอีกสักนิด
เป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้
มีจุดยืน
ไม่ต้องปิดบังว่ากำลังทำอะไรกับใคร
ไม่ต้องรักษาระดับอะไรให้เท่าเทียม..
แค่ปล่อยให้มันเป็นไป...
เธออาจจะรู้สึกแย่น้อยลงก็ได้
ฉันได้แต่คิด ฉันไม่กล้าบอก
เพราะฉันกลัวเธอจะโกรธ ไม่พอใจ และไม่พูดกับฉัน
สักวันหนึ่ง ฉันคงจะบอกเธอ
+++++++++++++++++++++++++
ฉันขอให้เราได้คุยโทรศัพท์กัน
เธอบอกว่า ไว้วันหลังค่อยคุย
เธอใช้คำพูดน่ารัก
ฉันรู้สึกอีกครั้งว่าเธอพยายามทำให้ฉันอารมณ์ดี
ฉันพยายามเข้าใจเธอ ว่าเธอไม่อยากคุยโทรศัพท์ตอนนี้
แต่ว่า... วันอื่น มันก็ไม่ใช่วันนี้..
ไม่ใช่วันเกิดของฉัน
แต่ฉันจะไม่คาดหวังอะไร หรือหวังให้น้อยที่สุด
ฉันยิ้มให้เธอ แล้วบอกว่า ไม่เป็นไร..
เธอขอโทษฉันมากมาย...
เธอบอกว่า เวลาที่ฉันต้องการเธอ เธอไม่เคยอยู่
ฉันบอกว่า "พี่ก็อยู่นี่ไงคะ"
ใช่ พี่ก็อยู่นี่ไง... อยู่กับฉันตรงนี้
แค่มีพี่อยู่ด้วย ไม่ว่าจะทางไหน...
ถ้าเป็นพี่.. ก็พอแล้วล่ะค่ะ
+++++++++++++++++++++++++++
ฉันถามว่า อีก 4 เดือนข้างหน้า อยากได้อะไรมั้ย
เธอถามว่า เนื่องในโอกาสอะไร
ก็เนื่องในโอกาสที่เรารู้จักกันครบ 2 ปีไงคะ
ปีที่แล้ว เธอทำรูปมาให้ฉัน
น้องชมพู่ มันน่ารักมาก และตอนนี้ฉันยังเก็บมันไว้
แต่ปีนี้..
ปีที่เธอไม่คิดจะให้อะไรใครอีกแล้ว
เธอบอกว่า
"ไม่ต้องให้อะไร และพี่ก็จะไม่ทำอะไรให้เหมือนกัน แค่คุยกันเฉยๆ ก็พอ"
เธอพยายามทำให้ทุกคนเท่าเทียมกัน
ฉันไม่หวังอะไรแล้วค่ะ ไม่หวังอะไรจากเธออีกแล้ว
ขอแค่ได้เป็นผู้ให้ก็พอ
อาจจะแอบหวังเล็กๆ ให้เธอรับความรู้สึกดีๆ ของฉันไป
เท่านั้นเอง
ฉันจะเตรียมของขวัญไว้ให้นะคะ
และจะไม่หวังว่าจะได้รับอะไรตอบแทนมา
^^
+++++++++++++++++++++++++++
วันนี้ มันเกือบเป็นวันเกิดที่แสนดีของฉัน
ขอบคุณนะคะ ที่พี่พยายามมากมาย
ขอบคุณนะ ที่คอยทำให้ยิ้มและมีความสุข ^^
ถ้าไม่เป็นเพราะเรื่องงี่เง่านั่น ทุกอย่างคงราบรื่นดี..
ยังไงก็ตาม คนที่ไม่คาดหวังอะไร หรือคาดหวังให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้คนนี้...
ดีใจมาก ที่มีพี่อยู่ด้วยในวันเกิด
ดีใจมาก ที่พี่ทำรูปหูหอยมาให้
ดีใจมาก ที่พี่คอยทำให้ยิ้ม และห่วงใยความรู้สึก
ดีใจมาก ที่พี่รับฟังคำว่ารัก
ถึงจะได้กลับมาแค่คำว่า "ขอบคุณ" ก็ตาม
แต่แค่พี่รับฟังมันไป รับรู้ความรู้สึกของฉัน ก็พอแล้ว
แค่มีเธอ
ก็พอแล้วค่ะ ^^
